विराटनगर।नेपाली राजनीति अहिले नारा, भिड र डिजिटल प्रचारको घेरामा छ। चुनाव जित्ने प्रतिस्पर्धा पोस्टर, भिडियो र एल्गोरिदममा सीमित हुँदै गएको छ। यही भीडभाडबीच मोरङ क्षेत्र नं. ६ का उम्मेदवार डा. शेखर कोइरालाले उठाएको एउटा फरक कदमले राजनीतिक वृत्तमा हलचल ल्याएको छ।
डा. कोइरालाले वडास्तरका कार्यकर्तालाई व्यक्तिगत चिठी पठाएका छन्। चिठीमा मत माग्ने सामान्य भाषा छैन। बरु पार्टी अनुशासन, एकता, सुशासन र राष्ट्रिय जिम्मेवारीको स्पष्ट सन्देश छ। देशमा बढ्दो राजनीतिक अस्थिरता, पार्टीभित्रको गुटबन्दी र घट्दो जनविश्वासप्रति उनले खुलेर चिन्ता व्यक्त गरेका छन्।

चिठीमा कार्यकर्तालाई चुनाव जिताउने ‘मेसिन’ होइन, लोकतन्त्रका जिम्मेवार वाहकका रूपमा सम्बोधन गरिएको छ। ध्रुवीकरणको राजनीतिले पार्टी र देश दुवै कमजोर बनाउने चेतावनी दिँदै उनले संवाद र सहमतिमा फर्किन आग्रह गरेका छन्।

राजनीतिक विश्लेषकहरूका अनुसार यस्तो शैली आजको चुनावी राजनीतिमा असामान्य छ। नाराले काम गर्ने बेला विचारको कुरा गर्नु सजिलो हुँदैन। तर यही असहजताले यो कदमलाई अर्थपूर्ण बनाएको उनीहरूको भनाइ छ। “मतभन्दा विचारमा विश्वास गर्ने नेताले मात्र यस्तो जोखिम लिन सक्छ,” एक विश्लेषकले भने।

यो शैली नेपाली कांग्रेसको इतिहाससँग पनि जोडिन्छ। पार्टीका संस्थापक नेता बी.पी. कोइरालाले जेल र निर्वासनका दिनमा लेखेका चिठीहरू आदेश होइन, संवाद थिए।बी.पी. ले लेखेका थिए:
“लोकतन्त्रको रक्षा सत्ता कब्जाबाट होइन, नागरिकको चेतनाबाट हुन्छ।”

डा. शेखर कोइरालाको चिठीमा पनि यही सोचको झल्को देखिन्छ। प्रचारभन्दा विचार, भीडभन्दा संवाद र तत्कालीन जितभन्दा दीर्घकालीन राजनीतिक चरित्रलाई प्राथमिकता दिने सन्देश चिठीको मूल भाव हो।

आजको समयमा जब धेरै उम्मेदवार मतदातालाई संख्या र कार्यकर्तालाई साधनजस्तै हेर्छन्, व्यक्तिगत चिठी लेख्नु पुरानो शैलीजस्तो लाग्न सक्छ। तर राजनीतिमा कहिलेकाहीँ पुरानो शैली नै सबैभन्दा शक्तिशाली हुन्छ।

डा. शेखर कोइरालाको यो चिठी केवल चुनावी चाल होइन।
यो प्रचार केन्द्रित राजनीतिमाथिको सिधा प्रश्न हो र त्यो प्रश्नले अहिलेको चुनावी बहसलाई झनै तताएको छ ।